عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَلا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ « 1 » « اگر من گفته‌ام آن را پس مىدانى تو آن را ، ومىدانى آنچه در نفس من است - يعنى در خاطر خود پنهان كرده‌ام - ومن نمىدانم آنچه تو پنهان كرده‌اى از معلومات خود از مردم - واطلاق نفس در خدا مجاز است - بدرستى كه توئى بسيار داناى غيبها » . به سند معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است در تفسير اين آيهء كريمه كه : اسم أعظم خدا هفتاد وسه اسم است وحق تعالى يك اسم را پنهان كرده است كه به هيچ‌كس تعليم ننموده است ، وهفتاد ودو اسم را به آدم عليه السّلام تعليم داده بود وپيغمبران از أو به ميراث بردند تا به عيسى عليه السّلام رسيد ، پس اين است معنى قول عيسى عليه السّلام كه : مىدانى آنچه در نفس من است يعنى هفتاد ودو اسم كه تو تعليم من كرده‌اى ، ومن نمىدانم آنچه در نفس توست يعنى آن يك اسم كه مخصوص خود گردانيده‌اى « 2 » . مؤلف گويد : اين حديث مخالفت دارد با أحاديث ديگر بسيار كه گذشت وخواهد آمد كه دانستن آن هفتاد ودو اسم مخصوص پيغمبر آخر الزمان صلّى اللّه عليه وآله وسلم واوصياى معصومين اوست مگر آنكه اين أسماء غير آن أسماء بوده باشد واللّه يعلم . ما قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا ما أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ « 3 » « نگفتم مر ايشان را مگر آنچه مرا امر كردى به آن كه : عبادت كنيد خدا را كه پروردگار من وپروردگار شما است » ، وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَأَنْتَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ « 4 » « وبودم من بر ايشان گواه ما دام كه در ميان ايشان بودم پس چون مرا بردى از ميان ايشان تو گواه ومطّلع بر أحوال ايشان بودى وتو بر همه چيز گواه ومطّلعى » . إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ « 5 » « اگر عذاب كنى

--> ( 1 ) . سورهء مائده : 116 . ( 2 ) . تفسير عياشى 1 / 351 . ( 3 ) . سورهء مائده : 117 . ( 4 ) . سورهء مائده : 117 . ( 5 ) . سورهء مائده : 118 .